زخم جراحی

 زخم جراحی متعاقب عمل جراحی ایجاد شده و در دو گروه زیر دسته بندی می شوند:

زخم جراحی بسته

در این نوع زخم لبه های پوست پس از پایان جراحی توسط نخ بخیه، استپلر (منگنه پزشکی)، چسب های بخیه نواری یا مایع به هم نزدیک می شوند و التیام زخم از نوع اولیه می باشد.

زخم جراحی باز

در این نوع زخم جراحی بنا به نیاز زخم و صلاحدید جراح، زخم پس از عمل باز باقی می ماند تا با التیام ثانویه بهبود پیدا کند. در این نوع التیام فضای خالی داخل زخم با بافت گرانوله پر شده و با توجه به شرایط بیمار، جراح تصمیم به بستن زخم می نماید در غیر اینصورت تا بسته شدن خود به خود زخم بایستی مراقبت و مدیریت زخم انجام گردد.

مدیریت و مراقبت از زخم جراحی مانند دیگر انواع زخم حائز اهمیت است. این نوع زخم ها می توانند چالش های زیادی را با خود به همراه داشته باشند: